To musi być koszmar, tyle głosów w jednej głowie.
Marca Spectora. Stevena Granta. Chonsu.
Oddaj ciało, głupcze.
POPRZEDNIO
Słyszysz go?
Już nie. Byłem jego Awatarem.
Chonsu karze tych, którzy już zeszli na drogę występku.
Jego odwet jest spóźniony.
Ammit niszczy zło w zarodku.
Chciałbym, byś ujrzał świat, który budujemy.
Ale Ammit zdecydowała inaczej.
Nie wątp w jej wyroki.
Ammit wskaże drogę ku dobru.
Musimy ją wskrzesić.
Dogadałem się z Chonsu.
Pod warunkiem, że nie będziesz się wtrącał.
Oddaj mi ciało.
Skarabeusz to kompas
wskazujący położenie grobu Ammit.
Wezwij strój.
Szlag!
Znajdziemy skarabeusza.
Za późno. Harrow go ma.
Coś wymyślimy. Dotrzemy do grobu Ammit pierwsi.
Gdy go znalazłam, miał skarabeusza
i mieszkał 20 minut drogi od starego domu.
Teraz pewnie zabiją go w Kairze.
Dlatego jesteś taka załamana powrotem do ojczyzny.
Denerwuję się.
Minęło 10 lat.
Czy nie spaliłaś zbyt wielu mostów?
Tyle szemranych transakcji, trefnych dzieł sztuki?
Nie kradnę.
Robi to kto inny.
Ludzie o tym nie pamiętają.
Znajduje je na czarnym rynku
i zwracam prawowitym właścicielom.
Czasem jakieś wezmę, muszę z czegoś żyć.
Jesteś sprytna.
Ale już nie niewinna.
Co twój ojciec powiedziałby o tym skarabeuszu?
Nie dowiemy się już.
Że też pozwolił ci nauczyć mnie tego wszystkiego.
Rozpieszczał cię.
Uważasz, że wykopaliska to miejsca dla dziecka?
Archeolodzy. Banda maniaków i moli książkowych.
Cokolwiek zdarzyło się wtedy na pustyni, skryły to piaski.
Odkopywanie bolesnych wspomnień to ciężka praca.
Można utknąć.
Zafiksować się na własnej krzywdzie.
Świetnie. Nie zrobię tego.
Za późno.
Też za nim tęsknię.
Ale to twój bagaż, nie mój.
Unikaj miejsc, w których bywałaś.
Chyba mięknę.
Martwię się o ciebie.
Dobrej drogi, kochana.
Dziękuję.
Znaleźliśmy Ammit.
Jest tutaj.
Znaleźliśmy ją.
Jest tutaj.
Marc Spector jest w Kairze.
Śledzi nas.
Wiem. Jest tutaj.
Cholera.
Zabiliście go?
Chciałem z nim pogadać.
O wykopaliskach.
Będę musiał pogadać z wami.
Spóźniłeś się.
-Nie znajdziesz już Harrowa. -Serio?
Tańczymy? Walczymy? Co wolicie?
Już po tobie, turysto.
Marc.
Nie rób tego.
Przestań.
Stop.
Gdzie Steven?
Zatrzymaj!
Więc znasz arabski?
Po co udajesz cudzoziemca?
Dokąd mnie wieziesz?
Chciałeś na lotnisko.
Lotnisko.
Czekaj, stój!
Chcę z wami porozmawiać.
Właśnie nas puściłeś.
To nie byłem ja. Chcę chwilę porozmawiać.
Pieniądze!
Pieniądze! Gdzie moje pieniądze?
Gdzie Harrow?
Gdzie Harrow? Mów.
Marc.
Marc, wystarczy.
Co?
Rany.
O rany.
Steven, coś ty zrobił?
Przysięgam, to nie ja.
To kto?
Gdzie jest grób?
Weź go na krawędź.
To dzieciak.
Będzie mówił.
Gdzie jest Harrow?
Gdzie Harrow?
Chwała Ammit.
Myślałem, że powie.
Co jest z tobą nie tak, Steven?
Ze mną? To ty mordujesz ludzi na prawo i lewo.
To nie moja robota.
Moja też nie. Chcesz oglądać mniej trupów,
przestań słuchać rad tego durnego gołębia.
Zejdź mi z drogi.
Skoro nie możemy znaleźć ekipy Harrowa,
musimy go powstrzymać inaczej.
Czyli? Co z innymi bogami?
Będą patrzeć bezczynnie, jak ktoś uwalnia Ammit?
Prosząc bogów o audiencję, narażasz się na ich gniew.
Co ci mogą zrobić?
Jeśli ich rozgniewam, uwiężą mnie w kamieniu.
Jak dla mnie może być.
Ciekawe, jak pokonasz Harrowa,
gdy przestanie chronić cię moja zbroja.
Dobra. To co?
Jakiś dobry pomysł?
Mam niedobry.
Chonsu?
Co ty robisz?
Wysyłam bogom sygnał, którego nie zignorują.
Pomocy!
Chwytasz się brzytwy, padlinożerco.
Kopać dalej! Nieważne, co się dzieje, kopać!
Nie przestawać. Niedługo mnie wezwą.
Walnąłeś z grubej rury, co?
Spiesz się. Awatary już się zbierają.
Nie są rozproszone po świecie?
Tak. Ale gdy zbiera się Enneada,
przed każdym pojawia się portal.
Jasne. A gdzie mój?
Gdy ostatnio mówiłem z bogami, wygnali mnie.
Nasze zarzuty wobec Harrowa muszą być niepodważalne.
Nie idziesz ze mną?
Będę tam.
Nie wierzę.
O jejku. Jesteśmy w środku.
W Wielkiej Piramidzie Cheopsa.
Sztuczki Chonsu są niezrównane.
Jesteś jego Awatarem?
Cześć. A ty to kto?
Yatzil. Awatar Hator.
Okej.
Bogini muzyki i miłości.
Spoko.
Chonsu chyba o niej wspominał?
Nie lubi mówić o bogach.
Nawet o zaprzyjaźnionych?
Przykro mi.
Podobno nie tak dawno temu Chonsu lubił melodie Hator.
Z tego, co wiem, teraz lubi tylko jęki bólu.
Yatzil.
Chonsu wyjaśnił ci, jak to działa?
Nie. Powinienem coś wiedzieć?
Staram się nie walczyć.
To dziwne uczucie, ale przyzwyczaisz się.
Super.
Stawili się Horus, Izys, Tefnut,
Ozyrys i Hator,
by wysłuchać Chonsu.
Zostałeś wygnany, ponieważ niemal nas wydałeś.
Gardzimy twoją krzykliwością,
maskami i bronią.
Jeśli jeszcze raz posłużysz się niebem,
uwięzimy cię w kamieniu.
Dość mam tych przechwałek i gróźb!
Wypędziliście mnie, bo nie opuściłem ludzkości
tak jak reszta z was.
Nie opuściliśmy ludzkości.
To ona opuściła nas.
Powierzyliśmy wszystkie zadania Awatarom,
aby nie zwracać na siebie uwagi.
Inaczej niż ty.
Awatary to za mało! Potrzebna jest moc bogów.
Porzućcie przepych Zaświatów, bo inaczej stracicie to dominium.
Ostatni raz tłumaczę, Chonsu...
Awatary mają tylko obserwować.
Dawno temu postanowiliśmy, że nie będziemy się mieszać
w sprawy ludzi.
Zdecydujemy, co należy uczynić.
Przedstaw swą sprawę.
Wzywam do sądu nad Arthurem Harrowem.
Zarzuty?
Spiskuje, by uwolnić Ammit!
Ciężkie oskarżenie, Chonsu.
Wezwać oskarżonego.
Z obecności tymczasowego Awatara Chonsu
wnioskuję, że cel zebrania jest nikczemny.
Dobrze wiesz, czemu się zebraliśmy!
Wyznam, że nie tęskniłem za tym głosem.
Ale do rzeczy, stary mistrzu.
Czy nie planujesz uwolnić Ammit z grobu?
Byłem na pustyni.
Ale jeśli to byłaby zbrodnia,
kolejka grzeszników byłaby dłuższa niż Nil.
Chonsu szukał grobowca Ammit,
odkąd zaprzągł mnie do swej służby.
Jego wzrok mąci zazdrość i paranoidalne...
To oszust!
Nie wierzcie słowom zhańbionego boga.
Chonsu jest obłąkany,
a jego sługa chory.
Co masz na myśli?
Ten człowiek nie wie, jak się nazywa.
Świadectwo urodzenia opiewa na Marka Spectora...
Kłamca!
Ale zatrudniony jest jako Steven Grant.
Przestań!
-Widziałem, jak mówi sam do siebie... -Milcz!
Grozi sam sobie.
Nie wiem, ile posiada osobowości,
ale musi być chory psychicznie.
Nie tolerujemy przemocy w tej komnacie.
Mówię to bez satysfakcji,
jest człowiekiem głęboko zaburzonym.
Chonsu posługuje się nim tak, jak posługiwał się mną
i jak chce posłużyć się tym sądem.
Zareagujcie, nim będzie za późno.
Niech przemówi Marc Spector.
Czy jesteś chory?
Tak. Jestem.
Potrzebuję pomocy.
Ale to nie zmienia faktu, że ten człowiek to...
Możesz powiedzieć, jeśli czujesz się wykorzystany przez Chonsu.
Nie chodzi o to, co czuję! Nie ja stoję przed sądem, tylko on!
To niebezpieczny człowiek, wysłuchajcie nas.
Nie popełnił żadnej zbrodni.
Sprawa jest zamknięta.
Marc? Jest inny sposób.
-Posłuchaj uważnie. -Tak. Tak.
Ammit pochowano w tajemnicy. Miejsca nie znają nawet bogowie.
Miała wielu wyznawców. Nie wiedziałam, komu ufać.
Ktoś musiał coś wiedzieć.
Jeden człowiek. Medżaj zwany Senfu.
Miał za zadanie zapisać położenie grobu
na wypadek, gdyby bogowie zmienili zdanie i okazali litość.
Znajdź sarkofag Senfu, a znajdziesz grób.
Dobrze. Jak to zrobić?
Jego sarkofag skradziono i sprzedano na czarnym rynku.
Może zacznij tam.
Raz, proszę.
Oczywiście.
Najlepszy sok świata.
Szukam sarkofagu Senfu.
Senfu?
Będziesz w centrum uwagi.
Właściwy czas i miejsce. Ale nie jesteś stąd.
Layla, co ty tu robisz? Nie powinnaś przyjeżdżać.
Czemu? Bo to wkurzy parę osób w Kairze? Co z tego?
Nie miejscowi mnie martwią.
Chodź. Pomogę ci znaleźć, czego szukasz.
To co zrobimy? Jaki jest plan?
Niemiło tak nic nie wiedzieć, co?
Okej.
Jesteś niezadowolona, że tak nagle wyjechałem do Kairu.
Rozumiem.
Chwila. To są przeprosiny?
-Dobre. Naprawdę. -Jeśli mamy przetrwać ten wieczór,
może odłóżmy nasze kłótnie na bok
i opracujmy plan działania, nim pojedziemy do...
-Mogarta? -Mogarta.
Musisz wiedzieć, że nie pomagam tobie.
Tylko sobie i wszystkim, którzy zginą, jeśli Harrow wygra.
-Przyjąłem. -Dobrze.
Przepraszam.
Cokolwiek to warte.
Ten cały Mogart naprawdę ma sarkofag?
Tak. Dowiadywałam się.
Handlarze dzieł sztuki wiedzą wszystko o jego kolekcji.
Nie słyszałem tego dźwięku od naszego wesela.
Mogłeś powiedzieć, wiesz? O tym, jak żyjesz.
O Stevenie.
Do niedawna miałem to pod kontrolą.
Co się stało?
Nieważne.
Razem byśmy to załatwili.
Tak.
To trochę nie w moim stylu, co?
Nigdy nie umiałem rozmawiać o tym wszystkim.
O niczym prawdziwym?
Tak.
Wiem.
Ale trzeba było próbować.
Tak. Może. Teraz już za późno.
Dobra. Uzgodnijmy wersje.
Facet ma sporo znajomych.
Otacza go mur ochroniarzy.
Co to?
Ludzie Harrowa nas śledzą?
Nie wiem. Możliwe.
Chodź.
Nazywasz się Rufino Estrada.
Tak.
Wróciliśmy z miesiąca miodowego na Malediwach.
Dorzucisz jakieś pikantne szczegóły?
Wspomniałabym o pracy w muzeum,
ale nikt by mi nie uwierzył.
Bek.
Layla.
Kopę lat.
-Jak miło. -Tak.
-Tędy. -Dziękuję.
Cieszy się na to spotkanie.
Po Madripoorze na pewno macie o czym gadać.
Przepraszam na chwilę.
Pan Mogart zaraz przyjdzie.
Facet organizuje zawody El-Mermah
u siebie w domu, ot tak?
Nie, bierze lekcje od najlepszych u siebie w domu, ot tak.
Spoko.
Fajna szata.
Layla. Wejdźcie.
Cudownie cię widzieć.
Wzajemnie.
Jak się masz?
Dobrze. Dzięki, że zgodziłeś się spotkać tak z dnia na dzień.
Daj spokój. Nie potrzebujesz pretekstu, żeby wpaść.
Mój mąż, Rufino.
-Bardzo mi miło. -Mnie również.
To dla mnie więcej niż kolekcja.
Przechowywanie reliktów przeszłości to dla mnie misja.
Misja, którą sam sobie zleciłeś i której owocami cieszysz się tylko ty.
Uważam się za muzealnika-filantropa.
Można wiedzieć, czemu tak interesuje was Senfu?
Nasze zakupy są...
Przepraszam. Wolałbym, żeby odpowiedział twój mąż.
Tak, no, myślę, że...
Dziwny jesteś.
Nie krępuj się.
-Świetnie. -Tak.
Znów to samo. Wypuść Stevena, bo wszystko schrzanisz.
Nie ma mowy. Co widzisz?
Rytuał pogrzebowy zgodny z tekstem Studenwachen.
Z czym?
To autentyk.
Ale widzę tylko wskazówki dla zmarłych.
Nic o lokalizacji.
Informację trzeba odkodować.
To szyfr.
Okej...
Zostawisz mnie na chwilę? Muszę pogadać ze Stevenem...
Zajmij go czymś.
Steven, chcesz pogadać? To gadaj. Co jest?
Co jest? To jest, że masz oddać mi ciało i spadać.
Nie mamy na to teraz czasu.
Jeśli coś wiesz, to mów.
Musi zostać na chwilę sam.
Bo... Tak. Jest...
Modli się.
Nie licz na moją pomoc, póki jestem twoim więźniem.
Chcesz rzezi?
-Jak wolisz. -Dobra.
Jesteś bydlę.
Obejrzyj kartonaż.
Co mam robić?
Weź pierwszą część i zagnij na tę środkową.
-Tę? -Tak.
-W ten sposób? -Tak.
Chwila.
Dopasuj gwiazdy
do tamtego kawałka.
-Powinna powstać... -Co robisz?
Marc! Nie.
Cholera!
Uważasz mnie za idiotę?
-Na kolana. -Anton, przestań!
Na kolana.
Dobrze.
Chciałem się z tobą pogodzić.
Nie rozumiesz. Chcemy ocalić wiele istnień.
Ej, szefie. Zajrzyj do sarkofagu.
To naprawdę duża sprawa.
Ciekawe.
Pojawia się trzecia zainteresowana strona.
Wstań.
Cokolwiek proponują,
moja oferta jest bardziej konkretna.
Po co ci mapa, skoro skarb jest w zasięgu ręki?
Anton. Nie słuchaj go. Chce nam uniemożliwić dotarcie...
Przestań, proszę.
Chce zabić miliony, zaufaj mi!
Serio mówisz o zaufaniu?
Nie przerzucajmy się oskarżeniami.
Macie ze sobą więcej wspólnego, niż podejrzewacie.
Layla,
myślisz, że odległość wystarczy,
by rany po śmierci twego ojca nie otworzyły się znowu.
Ale coś ci przeszkadza.
Mąż nie mówi ci prawdy.
A ty, Marc, nie mówisz jej nic, bo gdybyś to zrobił,
uzna cię za takiego, za jakiego ty sam się uważasz.
Za niegodnego miłości.
Ty mendo.
Anton...
Te dzieła spowijają legendy.
Mogę udowodnić, że nie kłamią.
Sarkofag nie należy do nikogo.
Już. Załóż strój.
Daj im to, na co zasłużyli.
Anton...
Czy chcesz się przekonać?
Tak.
Chcę.
Na co czekasz?
To przedsmak mocy boskiej, jaką mogę ci dać.
Zniknął.
Gdzie on jest?
-Odwróć ich uwagę. -Nie ma sprawy.
Marc, przestań! Przestań!
Nie, Marc!
Oddaj mi ciało, Marc!
Przepraszam.
Wszystko w porządku?
Dość tego. Dobra, koniec.
Kończymy. Dosyć. Panowie, spokój.
Nakręciliśmy się.
Proponuję dać na luz i pogadać o...
Przejmij ciało. Przejmij ciało, Marc.
Layla!
-Jesteś cała? -Tak.
-Masz? -Mam.
-Znajdźmy auto. -Tak, chodź.
Tik-tak, Marc. Tik-tak.
Lubiłem tę kurtkę.
Trudno.
O czym mówił Harrow?
W sensie?
Że mam prawo wiedzieć.
Nie mam pojęcia.
Nikomu nie mówiłam, czemu wyjechałam.
A on wiedział, jakby przejrzał mnie na wylot.
Chce ci namieszać w głowie.
Zmanipulować cię.
Nie pozwól mu.
Zdaje mu się, że potrafi
każdego z nas przejrzeć, takie tam bzdury.
Gdyby tak było, nie wybrałby krwiożerczych psycholi
na uczniów, nie?
Więc to nieprawda? To, co mówił o tobie i...
Nieprawda.
Chce nas poróżnić. Nie daj sobą manipulować.
Zawsze, gdy dowiaduję się czegoś o tobie,
myślę: „To wszystko. Nie może mieć więcej tajemnic”.
I zawsze wychodzi coś jeszcze. Jakbym cię w ogóle nie znała.
Bo tak jest.
Nie znasz mnie.
Widzę ich.
Może ten?
Może i tak.
-A ten? -Dobra.
Nie. Jakiś inny?
Nie ma całych gwiazdozbiorów. Tylko fragmenty.
To zajmie wieki.
Potrzebujemy Stevena.
Zna się na tym. Myślę, że powinien spróbować.
Ja wzywam bogów, ty wzywasz robaka.
Nie odda ci ciała.
Nie możemy czekać. Spokojnie, odpuść.
Nie mamy czasu.
Co ty robisz?
W porządku. Teraz ty.
Wielkie dzięki.
W porządku.
Popatrzmy.
Ten nie.
Ten też nie.
Steven?
To Egipcjanie wynaleźli nawigację.
Na pustyni brak punktów odniesienia.
Więc w podróży posługiwali się słońcem i gwiazdami.
Genialne, nie?
Tak.
To po francusku.
Wiem.
I co dalej?
Nie jestem pewien, ale...
Poczekaj chwilę.
Widzisz? Te punkciki?
To konstelacja.
Na podstawie gwiazd da się obliczyć współrzędne.
Zeskanuję ją.
Wiesz, niestety... To nie takie proste.
-Nic z tego. Czemu nie działa? -Tak, widzisz, Senfu...
Oznaczył położenie grobu 2000 lat temu.
A gwiazdy się poruszają. Niby nieznacznie, ale wystarczy,
żebyśmy zaczęli szukać całe mile
od właściwego miejsca.
Póki nie wiemy, jak dokładnie wyglądało wtedy niebo,
mamy przechlapane.
Pamiętam tamtą noc.
Pamiętam wszystkie noce.
Chonsu?
Mogę przywrócić tamto niebo.
-Jak? -Zapłacę za to
i nie mogę działać sam.
Steven, gdy bogowie mnie uwiężą,
każ Marcowi mnie uratować.
Rób to, co ja.
W ten sposób?
O stary! Ale faza.
To ta noc.
Zaskakująco bolesne.
Działa.
To działa. Tak.
Dobrze.
Sam jesteś sobie winien, Chonsu.
Opuszcza mnie energia.
Nie wiem, ile jeszcze wytrzymam.
Znaleziono współrzędne. 29 szerokości i 25 długości.
Mam. 29 i 25 stopni.
Steven.
Hej, Steven? Marc?
Proszę cię.
Gdzie jesteś?
Marc? Proszę.
Miałeś rację co do Chonsu.
Nie dał nam wyboru.
Teraz jest uwięziony tutaj,
jak wielu przed nim.
Słyszy nas?
Sądzimy, że tak.
Zdradzić ci sekret?
Lubiłem zadawać ból w twoim imieniu.
To mój największy grzech.
Jestem wdzięczny.
Gdybyś mnie nie złamał,
nie wiedziałbym, ile znaczy powrót do zdrowia.
Zrobię to, czego ty nie potrafiłeś.
A gdy skończę,
chcę, byś pamiętał o jednym.
Twoje tortury mnie uformowały.
Tobie zawdzięczam zwycięstwo.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Kuba Wecsile